تاريخ پياده رفتن شاه دين‌پناه به زيارت امام ثامن على بن موسى الرضا - عليه التحية و الثناء - آن « شاه عجم » « 1 » كه نام ناميش * با « شاه نجف » مساوى افتاد سوى حرم امام هشتم * رو كرد كه جان فداى او باد گرديد پياده راه‌پيماى * وز سر كله غرور بنهاد چون بود پياده ايزدش نيز * از شهپر قدس بال و پر داد زان‌گونه به روى خاك رفتى * كآتش جهد از تحرك باد القصه روانه گشت و رفتند * خلقى ز پىاش به خاطر شاد من ماندم و اين دل گرفتار * و او رفت نشان سرو آزاد اين قافله را خدا نگهدار * وز چشم بد آفتى مبيناد دوران به از اين نديده وصفى * تا دور فلك شده‌ست بنياد زين حال كه كردمش بيان من * زين قصّه كه با تو كردمش ياد تاريخ چو جستم از خرد گفت : * « توفيق ابد رفيق او باد » « 2 » * * * به طوف مرقد سلطان دين ، شه ايران * ز اصفهان به خراسان پياده گشت روان ز پيك عقل چو تاريخ سال جستم گفت * « پياده رهِ سلطان دين شه ايران » « 3 » تاريخ فوت مولانا عبد الحى زبدهء ارباب دانش ، قبلهء اصحاب زهد * آن‌كه گردون فضل او ، بالاى هفت اختر نوشت زبدهء كونين عبد الحى كه اسمش را خرد * بهر تعظيم مسمّى بر سر دفتر نوشت مفتى شرع محمّد قاضى دين على * نافذ الامرى كه احكامش فلك بر سرنوشت

--> ( 1 ) . مراد از شاه عجم ، شاه عباس است و « شاه عباس » به حروف ابجد برابر با « 439 » كه با « شاه نجف » مساوى با همين عدد مىشود . ( 2 ) . به سال 1007 ه . ق اشاره دارد . ( 3 ) . به سال 1008 ه . ق اشاره دارد .